جنگ های صلیبی از سال 489 هجری قمری با هجوم مسیحیان اروپا به سوی فلسطین با هدف تصرف این سرزمین به خصوص بیت المقدس آغاز شد.این جنگ ها تا سال 690 هجری یعنی 200 سال ادامه یافت اما پیروزی نهایی با مسلمانان بود و بیت المقدس سرزمینی اسلامی باقی ماند.صلاح ادین ایوبی از فرماندپهان شجاج وو مشهور مسلمانان در این جنگ ها بود.

پاپ جنگ طلب

بامرگ ملک شاه سلجوقی پادشهای بزرگ سلجوقیان چند پاره شد و حکومت ایران به پسران او رسید و حلب و دمشق سهم برادرزاده هایش شد.جانشینان ملک شاه روابطی تیره با هم داشتند.این اختلاف ها مسیحیان را به فکر انداخت که به فلسطین حمله کنند.در سال 488ه.ق پاپ اوربن دوم در کلرمون فرانسه شیپور جنگ های صلیبی را به صدا در آورد و از مسیحیان خواست بیت المقدس رو تصرف کنند.یک سال بعد سربازان مسیحی به سوی شرق به راه افتادند.

مسیر حرکت سربازان مسیحی

پاپ اوربان دوم

آغاز رویارویی

شهر بیت المقدس از دیرباز مورد توجه پیروان همه دین های ابراهیمی بود.مسیحیان نیز از سراسر جهان برای زیارت بیت المقدس و دیگر شهر های فلسطین به آنجا می آمدند و در سایه ی حکومت اسلامی آداب مذهبی خود را آزادانه به جا می آوردند.با گسترش تمدن اسلامی هراس رهبران مسیحی از اقتدار مسلمانان بیشتر شد.شکست لشکر 300 هزار نفری امپراطوری روم از لشکر 40هزار نفری مسلمانان به رهبری آلب ارسلان سردار مسلمان سلجوقی بر هراس اروپاییان از گسترش اسلام افزود.در نتیجه آنان تصمیم گرفتند فلسطین را که نزدیک روم بود به اشغال خود در آورند.

نبرد حطین

مسلمانان در 538ه.ق به فرماندهی صلاح الدین ایوبی در نبرد حطین بر جنگجویان متعصب و کار آزموده مسیحی پیروز شدند.پس از این نیرد مسلمانان به سوی بیت المقدس شتافتند و این شهر و بخش های زیادی از سرزمین مقدس فلسطین از جمله شهر های لازقیه ترسوس وعکا را باز پس گرفتند.



تاريخ : جمعه بیستم دی ۱۳۹۲ | 17:29 | نویسنده : Aref |
تاريخ : سه شنبه دوم مهر ۱۳۹۲ | 14:18 | نویسنده : Aref |

جنگ‌های صلیبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ‌های صلیبی
SiegeofAntioch.jpeg
زمان از ۱۰۹۵ تا ۱۲۹۱
مکان آسیای صغیر، خاورمیانه، شمال آفریقا
نتیجه اشغال اورشلیم توسط مسیحیان و سپس بازپسگیری آن توسط مسلمانان
علت جنگ پس گرفتن شهر مقدس مسیحیان، اورشلیم از مسلمانان
فرماندهان و رهبران
ریچارد شیردل
فیلیپ دوم (پادشاه فرانسه)
آلکسیوس یکم
سیگور یکم (پادشاه نروژ)
لوئی هفتم
آفونسو یکم (پادشاه پرتغال)
فردریک بارباروسا (امپراتور روم مقدس)
هاینریش ششم (پادشاه آلمان)
فردریک دوم (امپراتور مقدس روم)
لویی نهم (پادشاه فرانسه)
ادوارد یکم انگلستان
صلاح الدین ایوبی
آلپ ارسلان (پادشاه سلجوقی)
کامل (سلطان ایوبی)
قلیچ ارسلان (پادشاه سلجوقیان روم)
بایبرس (پادشاه مملوکی)
الاشرف خلیل (پادشاه مملوکی)
نورالدین زنگی (پادشاه زنگی)
عماد الدین زنگی‎ (پادشاه زنگی)

جنگ‌های صلیبی به سلسله‌ای از جنگ‌های مذهبی گفته می‌شود که به دعوت پاپ توسط شاهان و نجبای اروپایی داوطلب برای بازپس‌گیری سرزمین‌های مقدس از دست مسلمانان برافروخته‌شد. صلیبیان از جای‌جای اروپای غربی در جنگ‌هایی مجزا بین سال‌های ۱۰۹۵ تا ۱۲۹۱ شرکت‌داشتند. جنگ‌های مشابهی نیز در شبه‌جزیره ایبری و شرق اروپا تا قرن ۱۵ میلادی برپا بود. مبارزان صلیبی یا به اختصار صلیبیان مسیحیان کاتولیکی بودند که علیه مسلمانان و مسیحیان ارتدوکس در قلمرو روم شرقی و در ابعاد کوچکتر با اسلاوهای و بالتهای پگان، مغولها، و خوارج مسیحی جنگیدند[۱]؛ گرچه در بازه‌هایی مسیحیان ارتدوکس با آنها متحد شده، علیه مسلمانان می‌جنگیدند. صلیبیان توسط پاپ مورد تکریم قرار گرفته و آمرزیده‌می‌شدند.[۱][۲]

صلیبیان در ابتدا با هدف بازپس‌گیری اورشلیم و سرزمین‌های مقدس از دست مسلمانان شروع به جنگ کردند و مبارزات آنها در حقیقت پاسخی بود به درخواست رهبران امپراتوری روم شرقی برای جلوگیری از پیشروی ترکان سلجوقی در آناتولی. همچنین، عبارت جنگ‌های صلیبی برای توصیف مبارزاتی همزمان و پس از آن در قرن ۱۶ به کار می‌رود[۳] که در خارج از شام[۴] به دلایل مختلف مذهبی، اقتصادی و سیاسی معمولاً علیه پگانها و خوارج مسیحی و افراد تکفیر شده[۵] انجام‌شد. رقابت‌ها بین مراکز قدرت مسیحی و مسلمان گهگاه منجر به اتحاد بین جناحهای مذهبی در برابر مخالفان خود شد، مانند اتحاد مسیحیان با سلجوقیان روم در جنگ صلیبی یکم.

صلیبیان در ابتدا موفقیت‌های موقتی داشتند، اما سرانجام از سرزمین‌های مقدس بیرون رانده‌شدند. بااین حال جنگ‌های صلیبی تاثیرات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مهمی بر اروپا گذاشت. به‌خاطر درگیری‌های درونی بین شاهان و مراکز قدرت مسیحی برخی از جنگ‌های صلیبی از هدف اولیه‌شان منحرف شدند، مانند جنگ صلیبی چهارم که به غارت قسطنطنیه مسیحی و تقسیم امپراتوری بیزانس بین جمهوری ونیز و صلیبیان انجامید. جنگ صلیبی ششم نخستینین جنگی بود که بدون دعای و اجازه رسمی پاپ آغاز شد[۶]. جنگ‌های هفتم، هشتم و نهم به پیروزی مملوک‌ها و حفصیان انجامید و جنگ نهم پایان‌بخش جنگ‌های صلیبی در خاورمیانه بود[۷].



تاريخ : دوشنبه چهارم شهریور ۱۳۹۲ | 19:12 | نویسنده : Aref |
  • سبزوار
  • جدی